Κυριακή απόγευμα στο μητροπολιτικό πάρκο Γουδί. Για την ακρίβεια σε ένα από τα λίγα σήμερα πράσινα σημεία που κάποια μέρα υποτίθεται πως θα γίνει το μητροπολοτικό πάρκο.
Εκατοντάδες περίοικοι όλων των ηλικιών χαίρονται την ηλιόλουστοι ημέρα και το πάρκο, σε ένα σκηνικό που θυμίζει λίγο Ευρώπη. Από τα καλά που έχει η Ευρώπη. Ποδηλάτες, ηλικιωμένοι, μικρά παιδιά, οικογένειες ή παρέες που κάνουν πικ νικ στο πάρκο.
Παρκάρουν στον δρόμο που οδηγεί από το badmighton στην Κατεχάκη και πεζή διημερεύουν στο πάρκο. Προνομιακός τρόπος πρόσβασης η πόρτα που είναι ανοιχτή απέναντι από το νηπιαγωγείο του στρατού λίγο πριν τα φανάρια της Κατεχάκη. Φυσικά υπάρχουν και άλλοι τρόποι πρόσβασης που μένει να τους ανακαλύψει κανείς περνώντας μέσα από ανοίγματα και «καβάτζες».
Κι όμως αργά το μεσημέρι, ενώ το πάρκο είναι γεμάτο από κόσμο, κάποιος αποφασίζει να την κλειδώσει. Προκαλώντας εκνευρισμό και ταλαιπωρία σε όσους είναι μέσα αναγκάζοντάς τους είτε να κάνουν τον κύκλο – περίπου κανα χιλιόμετρο – είτε να πηδάνε πάνω από τα κάγκελα προκειμένου να πάρουν από κει τα οχήματά τους.
Δεν είναι μόνο η όποια ταλαιπωρία μπορεί να προκαλέσει μία τέτοια κίνηση. Ταλαιπωρία μικρή για τους περισσότερους, αρκετά μεγάλη για όσους αντιμετωπίζουν κινητικά προβλήματα. Είναι η αίσθηση που αποκομίζει κανείς ότι δεν είναι ευπρόσδεκτος σε ένα πάρκο και η μεθόδευση ορισμένων να το πετύχουν.
Μπορεί να είναι απλά και η γραφειοκρατική αγκύλωση του ελληνικού στρατού. Ας το ξεπεράσουν.
